Klasyfikacja kodów odpadów opakowaniowych

Jak klasyfikuje się odpady opakowaniowe?

Każdy rodzaj śmieci generowanych przez firmę musi zostać odpowiednio zidentyfikowany, a służy do tego urzędowy Katalog Odpadów. W przypadku pozostałości po opakowaniach przypisano im specjalną podgrupę o numerze 15 01. Struktura tego oznaczenia nie jest przypadkowa – to sześciocyfrowy ciąg, w którym dwie pierwsze cyfry określają główną grupę (15 dla opakowań), kolejne wskazują na podgrupę (01), a dwie ostatnie precyzyjnie definiują konkretny rodzaj materiału.

Podstawowe kody dla najpopularniejszych materiałów

Prawidłowe rozpoznanie i przypisanie kodu do danego materiału to absolutna podstawa poprawnego prowadzenia ewidencji w systemie BDO. W omawianej grupie znajdziemy oznaczenia dla wszystkich powszechnie stosowanych surowców:

• 15 01 01 – obejmuje papier oraz tekturę.
• 15 01 02 – przeznaczony dla tworzyw sztucznych (w tym plastikowych folii czy butelek).
• 15 01 03 – dotyczy opakowań drewnianych (np. popularnych palet transportowych).
• 15 01 04 – zarezerwowany dla różnego rodzaju metali.
• 15 01 07 – przypisany do czystych opakowań szklanych.

Warto pamiętać, że system przewiduje również osobne numery dla specyficznych grup, takich jak opakowania wielomateriałowe (15 01 05), odpady opakowaniowe zmieszane (15 01 06) oraz rzadziej spotykane opakowania wykonane z tekstyliów (15 01 09).

Opakowania po substancjach niebezpiecznych

Na szczególną uwagę zasługują odpady, które miały bezpośredni kontakt z chemikaliami, toksynami lub innymi groźnymi dla środowiska preparatami. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, odpady niebezpieczne w katalogu są zawsze oznaczane charakterystycznym symbolem gwiazdki znajdującym się tuż przy kodzie danego rodzaju odpadu. Do tej restrykcyjnej grupy zalicza się na przykład opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych (15 01 10*) lub metalowe elementy z niebezpiecznymi komponentami (15 01 11*). Przedsiębiorca wytwarzający tego typu odpady musi liczyć się ze znacznie bardziej rygorystycznymi wymogami dotyczącymi ich magazynowania, transportu i ostatecznej utylizacji.